مردمی که امروزدر تهران و بسیاری از شهرهای ایران دست به راه پیمایی زدند جنگ افزار به دست نداشتند، علیه حکومت برنخاسته، به  آزادی های فردی کسی دست درازی نکرده، و به اموال شخصی کسی آسیب نرسانده بودند. از آن سوی، نیروهای امنیتی و شبه نظامی که در سرکوب این راه پیمایی شرکت کردند، نمونه آشکاری از سرکوب خودکامانه و بی دادگرانه حقوق قانونی شهروندان یک کشور را به نمایش گذاشتند. حق تجمع و اعتراض صلح آمیز به سیاست های یک دولت، حق طبیعی و جاودانه شهروندان یک کشور متمدن است. دولتی که به این حق شهروندان گردن نگذارد، دولتی مستبد است. بازی با واژه ها و ادعاهای پر از گزافه گویی این حقیقت را پنهان نخواهند کرد.

 افزون بر این، شهروندان ایرانی و مردم آزاد سراسر جهان امروز به درستی گفته های دولت ایران در مورد سلامت روند شمارش آراء و امانت داری ماموران دولتی در این دوره از انتخابات ریاست جمهوری شک دارند. این شک، با توجه به رفتار پلیسی و مستبدانه دولت و کدر بودن روند اطلاع رسانی، تشدید می شود. امروز، حامیان حقوق بگیر دولت به مردم شلیک کردند و دست کم یک نفر را کشته اند. به این ترتیب دولت ایران ناقض حق زندگی، حق آزادی بیان، حق تجمع صلح آمیز، و در صورت اثبات دستبرد به آرای مردم، حق تغییر حکومت است. اگر دولت ناقض حقوق مردم باشد، یا شکی عقلانی در مورد راست گویی دولت وجود داشته باشد، لزومی به اجازه گرفتن از دولت قانون شکن برای اعتراض نیست. پیمان جهانی حقوق بشر حق اعتراض برای مردم را به رسمیت شناخته. این پیمان جهانی برای امضاکنندگان آن، از جمله دولت ایران، الزاماتی را به همراه دارد. از جمله این وظیفه ها،  برتری حقوق یاد شده در این پیمان بر تصمیم های حکومتی است. پس تا زمانی که اعتراض شهروندان ایرانی به رفتار دولت شان صلح آمیز باشد، دولت از دید قانونی حق جلوگیری ندارد. در صورت سرکوب دولتی، شهروندان حق دارند که از خود دفاع کنند.

 گفته می شود که مردم باید از راه قانون پی گیر خواست های خود شوند. اگر درباره بی طرفی نهادهای قانونی شک وجود داشته باشد، نمی توان از مردم انتظار آرامش داشت. نظام دادگستری ایران مستقل نیست. کنترل دولتی بر رسانه ها، قوانین بی شمار و دست و پاگیر، بدبینی به جامعه مدنی، و قداست تراشی بی معنی برای دیوان سالاری دولتی سبب بی اعتمادی مردم شده اند. مردم حق دارند با آرامش، ولی با استواری، پی گیر حقوق خود باشند.

 آزادگان سراسر جهان خواهان دفاع از حقوق طبیعی و خدشه ناپذیر شهروندان ایران هستند. ما از دولت ایران می خواهیم که به تعهدات قانونی خود گردن نهد. سرکوب اعتراضات شهروندان باید متوقف شود. رسیدگی به شمارش آراء و تخلفات انتخاباتی باید از سوی یک کمیته بی طرف پی گیری شود. دست درازی به آزادی های طبیعی چون آزادی بیان، تجمع، اعتراض صلح آمیز، و آزادی رسانه ها متوقف شوند. افزون بر آن، انحصار دولت بر رسانه های تصویری چون تلوزیون و الکترونیکی چون شبکه تلفن همراه و دسترسی به اینترنت، با ادعای "آزادی مطلق" هم خوان نیستند. این انحصارات باید برچیده شوند. مردم احمق نیستند، مردم می توانند خوب و بد را از یک دیگر باز شناسند. مردم ایران را آزاد بگذارید!

 هیات سردبیری چراغ آزادی

بیست و پنجم خردادماه  ١٣٨٨